Geduld is een vorm van liefde: over gevoelens en emoties

 In Balans, Bewustwording, Bij je gevoel komen, coaching, gevoel, Holistisch, Loslaten, Omgaan met emoties, Zelfinzicht

Emoties. Die kennen we allemaal. En iedereen die zich wel eens op het pad heeft begeven van innerlijke groei, weet van het belang van emoties. Dat je ze beter niet onderdrukt, dat je ze toe mag laten, dat ze je helpen om te laten zien en voelen waar het knelt. Zeker. Heel mooi. Maar. Hoe je dat precies doet is niet altijd even duidelijk. En dan heb ik het nog niet over makkelijk.

Het verschil tussen emoties en gevoelens
Maar eerst wil ik het onderscheid maken tussen emoties en gevoelens. Want nee, dat is niet hetzelfde. Emoties (met name de minder fijne) zijn eigenlijk tekenen van onbegrip. Wat gebeurt er als iemand je kwetst? Je voelt wellicht een vlaag (of golf) van verdriet of boosheid door je heen trekken. Je kan dat goed voelen in je lichaam: op bepaalde plaatsen verkrampt je lijf. Dat fysieke ineenkrimpen is een reactie op iets dat je niet begrijpt. Er komt een energie op je af die je niet kunt plaatsen, die botst met de jouwe en die je wellicht niet gerechtvaardigd acht. Die botsing en het onbegrip ontlaad je in de emotie. Boosheid bijvoorbeeld.

Een emotie kan je zien als een explosie van onbegrip. Het heeft iets heftigs in zich. Een emotie kan je helemaal in beslag nemen en je daarmee wegtrekken van een zuiver stukje in jezelf: je gevoelens. Het brengt je eigenlijk buiten jezelf. Je ervaart een gebrek aan innerlijke helderheid. Emoties zijn als wolken voor je heldere gevoelens.

Fluisteringen van je gevoel
Gevoelens daarentegen neem je heel anders waar. Ze zijn subtieler en stiller van aard. Zachte fluisteringen, diepe innerlijk rust of een plotseling intuïtief handelen. Gevoelens brengen je dichter naar en dieper in je centrum, ze hebben met je intuïtie te maken. Iedereen heeft intuïtie, alleen merken velen van ons het niet op. Toch hebben we allemaal ervaringen met het ‘onderbuikgevoel’. Je weet niet waarom, je kunt het niet uitleggen maar het wás zo. Het klopte ineens.

Gevoelens ontstaan binnen in je en lijken uit het niets te komen. Emoties daarentegen hebben vaak een aanleiding of trigger buiten je. Ze dragen onmacht in zich, wat ligt in het feit dat je je slachtoffer voelt van iets dat jou wordt aangedaan. Daarin zit het grote verschil: emoties zijn iets van ‘buiten’ jou, gevoelens komen van ‘binnen’ in jou.

Uitkomen in de stilte van het midden
Nou lijkt het misschien of ik wil zeggen dat emoties ‘fout’ zijn en gevoelens ‘goed’. Maar nee. Emoties en gevoelens horen bij elkaar, net als licht en donker. Het één kan niet bestaan zonder het ander. Je hebt ze allebei nodig, het gaat erom een punt te vinden in jezelf waarin je noch te ver schiet in je emoties, noch deze onderdrukt. Dat je uitkomt in het midden met alles wat is. Dan kan er ruimte ontstaan voor innerlijk rust. En in die rust kunnen gevoelens naar boven komen.

Emoties willen gevoeld worden
Nu terug naar de vraag hoe je kunt omgaan met emoties? Allereerst: wees je ervan bewust dat ze een belangrijk deel uitmaken van jou. Ze verdienen je respect en aanvaarding. Zie een emotie als iets wat bij je komt om gezien te worden. Ga er niet vol in maar kijk er met bewustzijn van een afstand naar. Stop het niet weg, maar verheerlijk het ook niet. Nodig je emotie uit er volledig te zijn, zonder jezelf erin te verliezen. Laten we als voorbeeld boosheid nemen. Ervaar deze energie in je lichaam, terwijl je ernaar blijft kijken en waarneemt wat er in je lichaam gebeurt. Wat je doet is de emotie omringen met bewustzijn, met begrip en acceptatie. Stel jezelf vragen: waarom gebeurt dit? Wat wil het me zeggen?

Soms hoor ik mensen zeggen: ‘Ik wéét (zegt je hoofd) dat ik vastzittende, onverwerkte emoties heb, ik ken de oorzaken, ik ben me ervan bewust maar het gáát maar niet weg!’ Tja. Emoties willen gevoeld worden. Als ik je dat hoor zeggen dan is er toch een subtiel verzet tegen de emotie. Zolang je dat doet ben je in oorlog, in gevecht met jezelf. En zal de emotie zich op allerlei manieren verzetten. Maar weet je, uiteindelijk win je het niet. De emotie zal zich vastzetten in je lichaam en opduiken in de vorm van fysieke pijn of depressie. In je lichaam wordt het allemaal vastgehouden. Met een vorm van bewegen (dat kan van alles zijn) kan je je lichaam voelen. Wel is het belangrijk dat je dat BEWUST doet. Als je beweegt hou je je aandacht bij je lichaam en voel je waar het knelt. Daarmee vind je de toegangspoort tot vastzittende emoties.

Hoe je kunt omgaan met je emoties: een voorbeeld
Stel. Je hebt jonge kinderen en die slapen niet altijd de nachten door. Dat hakt in op je nachtrust. Als een half mens sleep je je door de dagen heen. De kids zitten ook niet lekker in hun vel (iets met spiegelen) en tegen het eind van de middag bereik je de bodem van je toch al geringe energie; je hebt het hélémaal gehad. Je word boos en je valt uit tegen ze.

Oké, dit voorbeeld komt van mezelf van een aantal jaar geleden. Over naar hoe ik erop reageerde. Want op dat moment kón ik mijn kinderen de schuld geven dat ze zo vervelend waren. Maar het zat ‘m niet mijn kinderen. Zij waren ‘slechts’ de trigger. IK was moe. IK was boos. Op het moment dat ik de boosheid naar mezelf toehaalde, kon ik het voelen in mijn lijf. Ik kon ernaar kijken, mijn boosheid omhullen met begrip, waardoor het afnam.

Ja, ik had een (vet) slaaptekort en dat voelde ik nog steeds maar het verzet tegen de moeheid en de boosheid eromheen kon afnemen. Het gedrag van de kinderen (die mij lieten zien hoe het met MIJ was) deed er nu niet meer toe. Ik verschoof mijn aandacht van buiten naar binnen waarmee ik verantwoordelijkheid nam voor mijn emotie. Ik keerde daarmee naar binnen en kon zeggen ‘Oké, dit is mijn reactie, heeft niets te maken met hen. Ik begrijp dat ik slaaptekort heb en dat ik me voel zoals ik me voel.’ Waarmee ik meteen rustiger werd en er weer plaats was voor mijn liefde voor hen bijvoorbeeld.

Eerlijk naar jezelf kijken
Je op zo’n manier begripvol en liefdevol toebuigen naar jezelf, geeft ruimte. Je laat de buitenwereld los en kijkt aan wat van jou is. Je geeft toe: ‘IK voel me zo, IK kies ervoor om zo te reageren en alleen IK kan daar iets aan doen’. Het is tegelijkertijd een vorm van nederigheid: jezelf heel eerlijk in de ogen zien, ook op je minder mooie momenten. Er is zachtheid en warmte voor nodig. Je begrijpt jezelf, je vergeeft jezelf. En gelukkig mag je ook altijd vergeving vragen aan anderen voor je boosheid en sorry zeggen.

Dit is waar het uiteindelijk om gaat: met zachtheid en mildheid naar jezelf kunnen kijken. Alles wat je daarvoor nodig hebt zit al in jezelf en staat tot je beschikking. Echt. Misschien vind je niet direct jouw mildheid ‘knop’. Wordt dan niet boos op jezelf 🙂 maar blijf rustig proberen en wees geduldig met jezelf. Want geduld… is ook een vorm van liefde.

 

In mijn praktijk en in mijn workshops met dans en lichaamswerk, begeleid ik mensen in het (her)ontdekken van hun gevoel en hart. Waarmee wensen bovenkomen, blokkades overwonnen worden en mensen ontdekken wie ze werkelijk zijn en wat ze willen doen. Dat werkt heel bevrijdend en zorgt voor inzichten en beweging.  Wil je meer weten? Neem dan contact met mij op voor een intake gesprek.

Wil je een berichtje ontvangen als er een nieuw artikel verschijnt? Meld je dan aan voor mijn nieuwsbrief.

 

Recommended Posts