Geduld is een vorm van liefde: over gevoelens en emoties

 In Balans, Bewustwording, Bij je gevoel komen, coaching, gevoel, Holistisch, Loslaten, Omgaan met emoties, Zelfinzicht

Emoties. Die kennen we allemaal. En iedereen die zich wel eens op het pad heeft begeven van innerlijke groei, heeft ook vast gehoord over het belang van emoties. Dat je ze beter niet onderdrukt, dat je ze toe mag laten, dat ze je helpen om te laten zien en voelen waar het knelt. Dat klinkt heel mooi. En ergens weet je ook wel dat het waar is. Maar hoe je dat precies doet, omgaan met je emoties, is niet altijd even duidelijk.

Het verschil tussen emoties en gevoelens
Laten we eerst iets helder maken. Want er is een onderscheid tussen emoties en gevoelens. Nee, dat is niet hetzelfde. Emoties (met name de minder fijne) zijn eigenlijk tekenen van onbegrip. Wat gebeurt er als iemand je kwetst? Je voelt wellicht een vlaag (of golf) van verdriet of boosheid door je heen trekken. Je kan dat goed voelen in je lichaam: op bepaalde plaatsen verkrampt je lijf. Dat fysieke ineenkrimpen is een reactie op iets dat je niet begrijpt. Er gebeurt iets dat je niet kunt plaatsen, het botst met jou, je energie, het is iets dat je wellicht niet gerechtvaardigd acht. Die botsing en het onbegrip ontlaadt je lijf in de emotie. Boosheid bijvoorbeeld.

Een emotie kan je zien als een explosie van onbegrip. Het heeft iets heftigs in zich. Vooral bij boosheid. Een emotie kan je helemaal in beslag nemen en je daarmee wegtrekken van een zuiver stukje in jezelf: je gevoelens. Het brengt je eigenlijk buiten jezelf. Je ervaart een gebrek aan innerlijke helderheid. Emoties zijn als wolken voor je heldere gevoelens en heel vaak zijn ze gerelateerd aan (jeugd)ervaringen die eerder plaatsvonden.

Gevoelens
Gevoelens daarentegen neem je heel anders waar. Ze zijn subtieler en stiller van aard. Zachte fluisteringen. Je ervaart ze als diepe innerlijk rust of een plotseling intuïtief handelen. Gevoelens brengen je dichter naar en dieper in je centrum, ze hebben met je intuïtie te maken. Iedereen heeft intuïtie, alleen merken velen van ons het niet op. Toch hebben we allemaal ervaringen met dat weten zonder te kunnen verklaren. Je weet niet waarom, je kunt het niet uitleggen maar het wás zo. Het klopte ineens helemaal en was zo zuiver als het maar kan zijn.

Triggers van buitenaf en weten van binnenuit
Gevoelens ontstaan binnen in je en lijken uit het niets te komen. Emoties daarentegen hebben vaak een aanleiding of trigger buiten je. Ze dragen onmacht in zich, wat ligt in het feit dat je je slachtoffer voelt van iets dat jou wordt aangedaan. Daarin zit het grote verschil: emoties ontstaan door een aanleiding van ‘buiten’ jou, gevoelens komen van ‘binnen’ in jou.

Emoties helpen je op weg
Nou lijkt het misschien of ik wil zeggen dat emoties ‘fout’ zijn en gevoelens ‘goed’. Nee. De emoties hebben je iets belangrijks te vertellen. Dat iemand over je grenzen heen gaat of dat je iets aan het loslaten bent omdat het je niet langer past. Emoties spelen een heel belangrijke rol in het begrijpen van jezelf. Als je er bewust mee om kunt gaan. Emoties en gevoelens zijn dus even waardevol. Je hebt ze allebei nodig, het gaat erom dat je emoties niet onderdrukt of wegstopt. Als je ermee aan de slag gaat, dan kan er ruimte ontstaan voor innerlijk rust. En in die rust kunnen gevoelens naar boven komen.

Hoe ga je dan bewust om met je emoties?
Ja, deze vraag. Allereerst: ben je ervan bewust dat ze een belangrijk deel uitmaken van jou. Ze verdienen je respect en aanvaarding. Zie een emotie als iets wat bij je komt om gezien te worden. Je kunt er vol ingaan, maar dan ben je het en kan je er minder van leren. Als het lukt, ga er dan niet vol in maar kijk er met bewustzijn van een afstand naar. Stop het niet weg, maar verheerlijk het ook niet. Nodig je emotie uit er volledig te zijn, zonder jezelf erin te verliezen. Soms helpt het om het voor je te zien, als een beeld of een wolk van kleur. Laten we als voorbeeld boosheid nemen. Ervaar deze energie in je lichaam, terwijl je ernaar blijft kijken en waarneemt wat er in je lichaam gebeurt. Wat je doet is de emotie omringen met bewustzijn, met begrip en acceptatie. Stel jezelf vragen: waar haakt deze boosheid aan? Wat wil het me zeggen?

Begrijpen en doorvoelen
Soms hoor ik mensen zeggen: ‘Ik wéét (zegt je hoofd) dat ik vastzittende, onverwerkte emoties heb, ik ken de oorzaken, ik ben me ervan bewust maar het gáát maar niet weg!’ Tja. Emoties willen gevoeld worden. Als ik je dat hoor zeggen dan is er toch een subtiel verzet tegen de emotie. Zolang je dat doet ben je in oorlog, in gevecht met jezelf. En zal de emotie zich op allerlei manieren verzetten. Maar weet je, uiteindelijk win je het niet. De emotie zal zich vastzetten in je lichaam en opduiken in de vorm van fysieke pijn of depressie. In je lichaam wordt het allemaal vastgehouden. Met een vorm van bewegen (dat kan van alles zijn) kan je je lichaam voelen. Wel is het belangrijk dat je dat BEWUST doet. Als je beweegt hou je je aandacht bij je lichaam en voel je waar het knelt. Daarmee vind je de toegangspoort tot vastzittende emoties en kan je ze ruimte geven.

Een voorbeeld uit de praktijk
Stel. Je hebt jonge kinderen en die slapen niet altijd de nachten door. Dat hakt in op je nachtrust. Als een half mens sleep je je door de dagen heen. De kids zitten ook niet lekker in hun vel (iets met spiegelen) en tegen het eind van de middag bereik je de bodem van je toch al geringe energie; je hebt het hélémaal gehad. Je wordt boos en je valt uit tegen ze.

Dit voorbeeld is van mijzelf van een aantal jaar geleden. Wat heb ik gedaan? Ik heb contact gemaakt met mijn boosheid. Ik werd boos op mijn kinderen. Zij waren vervelend. Maar was dat ook zo? Waren zij niet ‘slechts’ de triggers? IK was moe. IK was boos. Op het moment dat ik de boosheid naar mezelf toehaalde, kon ik het voelen in mijn lijf. Ik kon ernaar kijken, mijn boosheid omhullen met begrip, waardoor het afnam. Ik begon te snappen: ik had een (vet) slaaptekort en dat voelde ik nog steeds maar het verzet tegen de moeheid en de boosheid eromheen kon afnemen. Het gedrag van de kinderen (die mij lieten zien hoe het met MIJ was) deed er nu niet meer toe. Ik verschoof mijn aandacht van buiten naar binnen waarmee ik verantwoordelijkheid nam voor mijn emotie. Ik kon zeggen ‘Oké, dit is mijn reactie, heeft niets te maken met hen. Ik begrijp dat ik slaaptekort heb en dat ik me voel zoals ik me voel.’ Waarmee ik meteen rustiger werd, de boosheid heb ik letterlijk van mezelf afgeschud door te schudden met mijn armen en benen en toen kwam er weer plaats voor mijn liefde voor hen. En, ik heb mijn kinderen verteld (hoe klein ook) dat het niet aan hen lag dat ik boos was.

Eerlijk naar jezelf kijken
Je op zo’n manier begripvol en liefdevol toebuigen naar jezelf, geeft ruimte. Je laat de buitenwereld los en kijkt aan wat van jou is. Je geeft toe: ‘Ik voel me zo, ik kies ervoor om zo te reageren en alleen ik kan daar iets aan veranderen’. Het is tegelijkertijd een vorm van nederigheid: jezelf heel eerlijk in de ogen zien, ook op je minder mooie momenten. Er is zachtheid en warmte voor nodig. Je vergeeft jezelf. En gelukkig mag je ook altijd vergeving vragen aan anderen voor je boosheid.

Dit is waar het uiteindelijk om gaat: met zachtheid en mildheid naar jezelf kunnen kijken. Het helpt je te groeien als mens. Alles wat je daarvoor nodig hebt zit al in jezelf en staat tot je beschikking. Echt. Misschien vind je niet direct jouw mildheid ‘knop’. Wordt dan niet boos op jezelf 🙂 maar blijf rustig proberen en wees geduldig met jezelf. Want geduld… is ook een vorm van liefde.

 

Wil je een berichtje ontvangen als er een nieuw artikel verschijnt? Meld je dan aan voor de nieuwsbrief.

 

Recommended Posts