Het is 2021, zo vroeg in de morgen dat het eerste zonlicht zich pas voorzichtig laat zien. Ik sta op mijn yogamat voor mijn dagelijks ritueel; de eerste zonnestralen begroeten en me opvullen met het energetische gouden licht ervan. Genietend sluit ik mijn ogen en al snel beland ik in een zachte meditatieve sfeer. Plots voel ik een aanwezigheid in de kamer. Als ik mijn ogen open zie ik een grote blauwe leeuw voor mijn neus in de kamer staan. Hij kijkt me kalm aan en zegt me zijn naam. ‘Ik kom van Sirius’ en legt vervolgens zijn grote poot op mijn hart. Een golf van gouden licht stroomt mijn borstkas binnen. Daarna raakt hij mijn 3e oog aan, zijn grote poot bedekt mijn hele gezicht. Zodra hij de poot weghaalt en ik weer wat kan zien, is achter hem een ring van schitterende leeuwen verschenen.

Lang om me daarover te verwonderen heb ik niet. “Ben je er klaar voor?” vraagt hij en noemt me bij de naam waarop mijn cellen direct reageren. Ik hoor mezelf aarzelend ‘ja’ zeggen. Klaar waarvoor? De leeuw draait zich om en begint te rennen. Zonder dat ik iets doe gaat mijn lichaam als vanzelf met hem mee. Ik vlieg! We vliegen! Samen reizen we door een universum met de meest magische kleuren blauw, groen en paars. Ik kijk mijn ogen uit. Dan stopt hij en bewegen we door een grote ronde opening die daar is. Een portaal? Soepeltjes gaan we door de opening heen en daarachter ontdek ik een enorme platte ‘ring’. Tot mijn verwondering zie ik piramides, fragmenten van Atlantis, Lemurië, Middeleeuwen en oneindig veel meer. Alles is verbonden 1 groot geheel. En tegelijkertijd. 

“Je kunt altijd en overal naartoe reizen en op instappen als je dat wilt. Wanneer je maar wilt” zegt de leeuw. “Herinner je. You are a wisdom keeper. One that holds the truth. All wisdom lies here, find it in your heart. Spread this knowledge on Earth.”

Deze ontmoeting is zo intens dat ik voel dat het voor nu genoeg is. Pas jaren later zal ik begrijpen wat hij me heeft laten zien; en hoe mijn werken met deze velden heel natuurlijk samenvalt met mijn energie. Ik kan in deze velden komen vanuit het hier en nu. Ermee werken en voor mezelf en anderen begeleiden. Het vervult me met een diepe diepe dankbaarheid, liefde en vreugde.

Tweede ontmoeting

Een week later bezoekt de leeuw me opnieuw. Het voelt zo vertrouwd, wat kennen we elkaar al lang. De leeuwenpoort (8-8) is bijna daar en opnieuw neemt hij me mee via een portaal naar een prachtige sfeer. Op deze plek voel en zie ik een werkelijk prachtig vrouwelijk aanvoelend wezen. Rustig aan toont ze zich aan mij en ik ben diep onder de indruk van haar uitstraling; haar wonderschone licht en verschijning. Via een stem in mijn hoofd vertelt ze me dat ze Isis is en op me heeft gewacht. Dan geeft ze me een korte inwijding voor het laten stromen van onvoorwaardelijke liefde. Ik laat het gebeuren, ik heb geen idee wat me allemaal overkomt. De activatie is direct in werking en ik krijg flarden van herinneringen. Wie ik werkelijk ben, waar ik mee verbonden ben, wat ik kom doen. Het is ronduit magisch wat zich opent in mijn cel geheugen.

De leeuw komt weer naast me staan. “Ben je er klaar voor?” Opnieuw heb ik geen idee maar knik ja. Iets in mij weet dat het tijd is. Om me vrij te maken, over te geven aan liefde. “Wacht niet langer. Ga.” Ineens voel ik hoe er ruimte aan komt om mijn missie te gaan belichamen. Wat dat dan ook mag zijn. Dat belemmeringen zullen oplossen als ik dat wil waarmee ik dieper kan gaan leven vanuit mijn hart en intuïtie. De leeuw laat me zien hoe een nieuw energieveld, een nieuw tijdperk, snel dichterbij komt en beschikbaar zal zijn voor eenieder die wil. Het bevat onvoorstelbaar veel liefde.

Derde ontmoeting

Dat de energie in aanloop naar de Leeuwenpoort (8 augustus) een stroomversnelling is, word mij duidelijk wanneer ik tijdens mijn ochtendritueel voor de derde keer in korte tijd bezoek krijg. De grote blauwe leeuw van Sirius is er weer en nu ben ik minder verwonderd als hij verschijnt. Hij kijkt me aan en zijn vraag klinkt in mijn hoofd. “Ben je klaar?” Ik voel de aanwezigheid van de godin Isis naast mij. Ik voel me veilig en beschermd en via onze telepathische communicatie zeg ik ‘ja’. We gaan. 

We reizen opnieuw door de poort waarachter de platte ring ligt. Maar dan duikt de leeuw ineens met een plons de grote donkerte in. We dalen, dalen en dalen. Het lijkt een eeuwigheid te duren zo diep. Alles is inktzwart. Net als ik het iets té spannend begin te vinden, voel ik hoe we stijgen en zie ik een schitterend heldere bal van licht dichterbij komen. Zo helder en fel stralend; zoals ik nog nooit gezien heb. Iets in mij ‘weet’ het direct; dit is de bron van alles.

Isis en de leeuw zijn aan de rand gebleven van het veld en ik verbind me met het stralende licht. “Jij bent mij” hoor ik een klank in mijn hoofd zeggen. Ik word in de bal opgenomen en voel de sprankelende bronenergie door mijn lijf tintelen. Voor één prachtig moment realiseer ik me: wacht, ik bén dit licht, deze energie. Het licht en ‘ik’ zijn hetzelfde. Ik hoor opnieuw de warme vibratie van het stralende licht. “Breng liefde de Aardse wereld in. Je draagt bronlicht in je.” Ik voel de oneindige liefde door mijn heen stromen. Wat een geschenk. 

Het verbinden met dit licht is voor mij heel intens en ik voel dat mijn focus om hier te blijven afneemt. Ik wil niet weg, maar de Aardse wereld zie ik alweer verschijnen. Wel krijg ik nog een paar laatste boodschappen mee. “Álles zit in jou. Zorg goed voor dit lichaam. Erken wat je werkelijk bent, BEN de liefde. Forceer niks, stop met zoeken, vooral buiten jezelf, en ga in overgave. Je bent het allemaal zelf. Neem al je wijsheid mee naar het nu.” 

Terug in het hier en nu wil ik maar 1 ding. Liggen. Ik adem diep in en uit. Wat was dit? Ik kan het nauwelijks bevatten. En ja, daar komt ‘ie dan. De twijfel. Was dit echt? Meteen vertelt mijn lichaam, ja. Dit was echt. Want het gloeit en het tintelt na in mijn hart.

Vierde ontmoeting tijdens de Leeuwenpoort

In de vroege ochtend van zondag 8 augustus sta ik buiten met mijn blote voeten in het nog vochtige gras. Mijn gezicht en lichaam zoals iedere ochtend gericht naar de opkomende zon. Ik voed me met zonlicht, laad me op en vul me energetisch voor deze nieuwe dag zoals ik me herinner uit andere levens.

Voor mij in de lucht verschijnt een prachtige ‘oog’ opening in de wolken waardoor de zon schijnt. Het is een werkelijk magisch moment. Ik hoor een ‘stem’ uitleggen: “De vortexen gaan open”. Ik heb totaal geen idee wat daarmee bedoeld wordt, maar geniet tot in mijn tenen. Het is zo ontzettend mooi.

Later die dag zit ik in stilte met mijn ogen gesloten buiten in het gras. Vanuit het niets zie ik mijn omgeving veranderen. Het is prachtig groen overal en als ik nog beter kijk zie ik planten en bloemen in wonderschone stralende kleuren. Oke, dit is totaal geen Aardse omgeving! Ik loop verwonderd rond en dan zie ik opnieuw de blauwe leeuw van Sirius. Hij komt tevoorschijn uit de hoge begroeiing en loopt rustig naar me toe. 

Blij elkaar opnieuw te ontmoeten, geeft hij me alsmaar kopjes. Hij likt mijn gezicht en zijn lange manen strijken zachtjes langs mijn wangen. Zijn energie voelt zo liefdevol en zacht. Zo knuffelen we een tijdje tot hij me vraagt om op zijn rug te gaan zitten. Ik klim op zijn krachtige lichaam en hij begint te rennen. Moeiteloos ga ik met hem mee.

Hij neemt me hoog de lucht in. Hoger en hoger langs sterrenstelsels en de meeste prachtige kleuren paars, blauw, roze en groen. Dan staat hij stil. Voor ons zie ik een portaal in een driehoek vorm; het heeft de kleuren van de Aardse regenboog plus nog meer prachtige tinten. Het portaal lijkt te leven, de kleuren vloeien steeds in elkaar over; het vibreert. Het lijkt ijl, maar toch staat hier voelbaar een heel krachtige energie. 

In het midden van het portaal ontstaat een ronde opening die zo groot wordt dat ik erdoor kan. Wat is de bedoeling? Ik kijk vast vertwijfeld want in mijn hoofd hoor ik een bemoedigend “Ga maar” van mijn harige vriend. Met enige voorzichtigheid laat ik me door de ronde opening gaan en kom ik in een enorme oneindige zwarte leegte met alleen maar fonkelende sterren.

Eén seconde ben ik bang dat ik ga vallen, maar dan zweef ik. Zonder angst, vanuit volledig vertrouwen geef ik me over. Het is zalig. Ik zweef en het is prachtig om mij heen. Het portaal is nu achter mij en vibreert nog steeds in schitterende kleuren. Ik zie de leeuw staan in de opening. Hij wacht op mij en ik ben veilig. 

Als ik weer voor me uit kijk zie ik ineens dat er wezens die licht geven bij me zijn gekomen. Ze stralen een warme vriendelijkheid uit en ik voel dat ze iets komen brengen. Opnieuw geef ik me over. Ze gaan aan het werk met mijn lichaam en activeren mijn hele chakrasysteem. Overal zie ik nu regenboogkleuren: in, boven en onder mijn lichaam. Mijn fysieke lichaam en energetische lichamen worden opgeladen en geactiveerd. Wat een fantastisch gevoel. 

Hoeveel tijd is er verstreken? Ik heb geen idee. Ik zucht een paar keer diep en open mijn ogen. Terug in de buitenlucht zie ik voor mij hoe de zon onder begint te gaan. Strepen geel, blauw, roze en paars kleuren de lucht. Wat mooi denk ik de zon schildert ook een portaal. Zo binnen, zo buiten. Zo boven, zo onder. Dan bedenk ik me hoe wonderschoon het is dat alles in de natuur op Aarde ons herinnert aan dat wat we in ons dragen. We ZIJN fractalen van bronenergie. Alles om ons heen is dat. Wanneer we dat gaan beseffen verandert alles. Kijken we anders. En zien we dat alles schittert met de meest prachtige kleuren van ons ware zijn.

 

#leeuwenpoort #sirius #portalen #activatie #puuropgevoel